στην τελική ευθεία

Ήδη μπήκαμε στην τελική ευθεία προς τις εκλογές, οι οποίες θ’ ακολουθήσουν φυσιολογικά την ανεπιτυχή-όπως ελπίζουμε-προσπάθεια της μνημονιακής συμμορίας να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Γιατί, αν, πέρα από κάθε ελπίδα, το επιτύχει, όχι μόνο θα συνεχιστεί το μέχρι τώρα καθεστώς της τρομοκρατίας και ληστοκρατίας, αλλά θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο.

Τα όσα θα συμβούν στο χρονικό διάστημα, που θα μεσολαβήσει από τώρα μέχρι τις εκλογές ίσως και να μη μπορούμε να τα διανοηθούμε. Όπως, για παράδειγμα, το βούρκο, που θα εμέσουν οι εξωνημένοι πολιτικοί και οι τηλεοπτικοί απατεώνες, προκειμένου να πτοήσουν και να τρομοκρατήσουν αφενός μεν τους βουλευτές και αφετέρου το λαό.

Μπορούμε όμως να τα φαντασθούμε κάλλιστα από τα όσα προηγήθηκαν αλλά και τα όσα εδώ και τώρα συμβαίνουν. Γιατί η πραγματικότητα, την οποία ζούμε είναι πολύ περισσότερο εύγλωττη απ’ τα ...

μνήμες γερμανικής κατοχής…

Αυτές οι μέρες, είναι μέρες μνήμης. Μνήμης δόξας και οδύνης. Δόξας για το ηρωικό έπος του ’40, αλλά και οδύνης για τα πικρά χρόνια της κατοχής. Με τα τόσα περιστατικά, που ζήσαμε στην πανανθρώπινη, την πανελλήνια, αλλά και τοπική μας κοινωνία.

Όπως, για παράδειγμα, στο χωριό μας (Σκουτεσιάδα Αιτ/νίας). Με τον υπέργηρο Αριστείδη τον Τσιούμα, που καλούσε, απ’ το αντικρινό βουνό σε βοήθεια το γιο του, το Γιώργο. Γιατί βέβαια, δεν μπορούσε να μας ακολουθήσει στο βουνό, που εμείς είχαμε κρυφτεί. Και τον αφήσανε εκεί με την πεποίθηση ότι ήταν αδιανόητο τα τέρατα της άριας ορδής να πειράξουν έναν 90χρονο γέροντα. Ωστόσο οι μεγαλύτεροι έκαμαν σύσκεψη, για να πάει κάποιος να τον συναντήσει. Γιατί, ενώ την πρώτη μέρα φαίνονταν να κάνουν περιπολίες οι Γερμανοί στο βουνό της Τέμπλας, όπου βρισκόταν ο γέρος, την επόμενη όμως και τη μεθεπόμενη δεν ξαναφάνηκαν. Κι επειδή ο γέρος φώναζε όλο και συχνότερα και εντονότερα, αποφασίστηκε να πάει ο πατέρας μου (φωτογραφία).

Ένα μισάωρο, περίπου, μετά την αναχώρησή του, ακούστηκαν πυροβολισμοί. «Τον τουφέκισαν το Μήτσο»! είπαν. Κι ένιωσα τότε θυμάμαι-παιδάκι εφτά χρονών-σαν κάτι να ξεριζώθηκε βαθιά από τα ...

ο Μαζιώτης, η μάζα και οι μαφιόζοι…

Ιαχές θριάμβου εξέπεμψε η άρχουσα αναρχία – ντόπια και διεθνής-με αφορμή τη σύλληψη του Νίκου Μαζιώτη, που είναι, όπως λένε, επικίνδυνος τρομοκράτης.

Και είναι αξιοσημείωτα τα όσα, στην προκειμένη περίπτωση, δήλωσε ο Πρωθυπουργός, προσερχόμενος στο αστυνομικό μέγαρο.:
«Εκ μέρους της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων πολιτών, είπε, θέλω να συγχαρώ και να ευχαριστήσω για την προσφορά της την Ελληνική Αστυνομία από καρδιάς. Ο Έλληνας αστυνομικός είναι η ασπίδα του απλού πολίτη, της κοινωνίας μας και τελικά της Δημοκρατίας μας. Και αυτό οι Έλληνες αστυνομικοί το αποδεικνύουν κάθε μέρα και γι’ αυτό τους ευχαριστώ θερμά». ‘Όμως…

Εταιρία δολοφόνων!…

του παπά Ηλία - Υφαντή

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός, αφότου είχα επισκεφτεί το γνωστό μου ερημίτη, και αναγκάστηκα να τον επισκεφτώ και πάλι.

Αυτή τη φορά με ανάγκασε το σχετικό με την υπερφορολόγηση των πολυτέκνων ρεπορτάζ στο «ΧΩΝΙ» (6-7-14) του Κωνσταντίνου Αγόρη. Όπου με πλήρη σαφήνεια και παραστατικότητα μας δίνει όλες τις παραμέτρους του δολοφονικού σεναρίου, το οποίο έχουν εκπονήσει, προκειμένου να εξαφανίσουν την πολύτεκνη οικογένεια. Που σημαίνει ότι το φοροληστρικό καθεστώς ποντάρει ακριβώς στο γεγονός ότι οι αποδοχές του πολύτεκνου υποδιαιρούνται και τα έξοδά του πολλαπλασιάζονται ανάλογα με τον αριθμό των μελών της οικογενείας του. Αν, για παράδειγμα, ένας υπερπολύτεκνος έχει δεκατρία παιδιά (+2 οι γονείς), οι αποδοχές του είναι δεκαπέντε φορές λιγότερες και τα έξοδά του δεκαπέντε φορές περισσότερα από έναν εργένη, που έχουν το ίδιο φορολογητέο εισόδημα. Που σημαίνει ότι, αν, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του κ. Αγόρη, τα έσοδα είναι κάπου 42.000 ευρώ, ο πληρωτέος φόρος ανέρχεται στις 10.900 ευρώ. Ποσό που...

το άλλοθι των δολοφόνων…

Χαμός και χαλασμός! Μέγα θέμα πολιτικό, νομικό, κοινωνικό, ηθικό: Εξαιτίας της πρωτοφανούς σπουδής, με την οποία έγιναν οι συλλήψεις σε βάρος βουλευτών και μελών της Χρυσής Αυγής. Προκειμένου να αποδειχθεί, αν το κόμμα τους είναι εγκληματική οργάνωση. Γεγονός για το οποίο θα αποφανθεί αρμοδίως η λεγόμενη, Δικαιοσύνη.  Αν βέβαια ...