Τώρα είναι η δική μας η σειρά!

του Όθωνα Κουμαρέλλα

Δανείζομαι αυτή τη φράση από πρόσφατη ομιλία του Δημήτρη Καζάκη, αφού αυτή πλέον είναι η φράση που περιγράφει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την ουσία της περιόδου που εισήλθαμε. Μετά την κατάρρευση και της τελευταίας αυταπάτης που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καλλιεργήσει στον κόσμο, ότι δηλαδή, ήταν δυνατή η -θετική για το λαό και τη χώρα- επίλυση του ελληνικού προβλήματος μέσω ενός «έντιμου» συμβιβασμού με τους επονομαζόμενους θεσμούς της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, κανείς δεν μπορεί να προσποιείται ότι δεν καταλαβαίνει, ότι δεν ξέρει, ότι μπορεί να ελπίζει μέσα στο καθορισμένο ασφυκτικό πλαίσιο.

Ένα τόσο ασφυκτικό πλαίσιο που και η μικρότερη διαφοροποίηση από τη βούληση των δανειστών οδηγεί σε μεγαλύτερους εκβιασμούς, σε περισσότερο εξευτελισμό και την καταρράκωση κάθε έννοιας της ίδιας της λογικής.

Πέντε χρόνια τώρα ζούμε τον παραλογισμό μιας βαθιάς κρίσης που μαστίζει τη χώρα, προκειμένου ...

Το διπλό νόμισμα θα είναι η χαριστική βολή για τους εργαζόμενους και τη χώρα.

του Δημήτρη Καζάκη

Δεν ξέρω ποιος νοσηρός νους επινόησε το διπλό νόμισμα ως πρόταση για την Ελλάδα του ευρώ. Αυτό που ξέρω είναι ότι η συγκεκριμένη πρόταση κυκλοφορεί στην πιάτσα από το καλοκαίρι του 2010. Εκπονήθηκε από τους τραπεζικούς κύκλους των ΗΠΑ και προμοτάρεται έκτοτε με πάθος από τους ακαδημαϊκούς κι αναλυτές πρωτίστως του Σόρος.

Διπλό νόμισμα σημαίνει παράλληλη κυκλοφορία δύο διαφορετικών νομισμάτων σε μια οικονομία. Το ένα είναι "σκληρό" υψηλής συναλλακτικής αξίας, ώστε να χρησιμεύει στον αποθησαυρισμό και τη συσσώρευση κεφαλαίου. Ενώ το άλλο είναι "μαλακό" ευτελούς αξίας που χρησιμεύει στις εσωτερικές συναλλαγές και τις πληρωμές αμοιβών.

Τον τελευταίο καιρό έχει δημιουργεί μια "ανίερη συμμαχία" για το διπλό νόμισμα. Το προτείνουν από το εξωτερικό. Το προτείνουν κυβερνητικά στελέχη, ορισμένοι πάλαι ποτέ θιασώτες της δραχμής και ...

Πορεία στον όλεθρο

του Γιάννη Μακριδάκη

Λόγω της μετακόμισης στο χωράφι για την συνήθη συμβίωση με τα φυτά, δεν έχω συχνή επαφή με το διαδίκτυο, ήτοι με την ενημέρωση και την επικοινωνία.

Ανέβηκα πριν λίγο στο χωριό και μπήκα να διαβάσω την τρέχουσα εσωτερική επικαιρότητα και έφριξα. Κι άλλη πράξη νομοθετικού περιεχομένου οι αριστεροί. Ό,τι χαρακτήριζαν “ξεφτιλίκι” των ακροδεξιών, το πράττουν τώρα οι ίδιοι. Και οι πρώην, γελοιοποιούνται ακόμη περισσότερο καταγγέλλοντας παραβίαση του Συντάγματος!

Το κόλπο όμως είναι σε πλήρη εξέλιξη. Η Ελλάδα, που δήθεν κέρδισε χρόνο με την υπογραφή παράτασης του μνημονίου στις 20 του Φλεβάρη, θα φτάσει στον Ιούνιο με τις τσέπες να κρέμονται έξω, θα οδηγηθεί εντελώς εξαθλιωμένη σε συμφωνία.

Η επενδυτική αριστερά ως κυβέρνηση, όπως και η ακροδεξιά πριν, ταύτισε τα προσωπικά συμφέροντα των μελών της και κάποιων πατριδοκάπηλων τυχοδιωκτών που την απαρτίζουν με το συμφέρον ...

Πάνε και οι καβάντζες

του Γιάννη Μακριδάκη

  

Βάλτε με τον νου σας. Από τον Αύγουστο του 14 μέχρι σήμερα πληρώνουμε ανελλιπώς δόσεις των χρεών δίχως να έχουμε λάβει ουδεμία δόση νέου δανείου. Η χώρα δηλαδή ανταπεξέρχεται στις δανειακές της υποχρεώσεις με ίδιες δυνάμεις.

Τι σημαίνει αυτό; Δύο πράγματα τουλάχιστον:

Πρώτον ότι αν είχαμε τσαγανό και αριστερή κυβέρνηση, θα είχαμε το απαραίτητο χρήμα για να μη στεγνώσει η αγορά από εισαγώμενα είδη πρώτης ανάγκης (φάρμακα, καύσιμα) αν λαμβάναμε την απόφαση της ρήξης τότε, που ήταν και η άνοιξη προ των πυλών και ...

Εκπλήρωση πόθων

του Γιάννη Μακριδάκη

Το ζητούμενο της νέας τάξης πραγμάτων ήταν να υπάρξει στην Ελλάδα μια κυβέρνηση η οποία΄θα μπορεί να εξασφαλίσει:

1. ευρεία πολιτική συναίνεση στη βάση της πλήρους αποδοχής της κατάστασης που έχει ως κύρια χαρακτηριστικά την εσωτερική υποτίμηση και την εκποίηση του δημόσιου πλούτου,

2. ευρεία κοινοβουλευτική συναίνεση προς συνταγματική νομιμοποίηση των δανειακών συμβάσεων, των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, που τελούν ακόμη υπό ακύρωση ως διεθνείς συμβάσεις μη επικυρωμένες από 180 και άνω βουλευτές

3. ευρεία κοινωνική συναίνεση για την πάταξη των υφιστάμενων επί δεκαετίες κυκλωμάτων διαπλοκής με στόχο την αποτελεσματική φορολόγηση και των εκλεκτών των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Ο Σύριζα και η “αριστερή κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας” του Τσίπρα ήταν πρόθυμοι εξαρχής να λάβουν τον ρόλο τους, να αποδεχθούν τιμές και αξιώματα πατώντας στις στάχτες της χώρας. Συνήθως όμως σε τέτοιες στιγμές ανάμεσα στις στάχτες υπάρχουν ακόμη αναμμένα κάρβουνα που λιώνουν τις σόλες και τσουρουφλίζουν τις σάρκες όσων πατούν επί πτωμάτων. Ιδίως όταν επικαλούνται κιόλας δίχως αιδώ την τιμή και την αξιοπρέπειά τους…

Από ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ Ε.ΠΑ.Μ.

Άλλη μια ευκαιρία

του Γιάννη Μακριδάκη

Το μεγάλο ζήτημα που προέκυψε με την πρώτη αριστερή ελληνική κυβέρνηση δεν είναι ότι υποχώρησε άτακτα στις απαιτήσεις των δανειστών υπογράφοντας μια συμφωνία η οποία σηματοδοτεί την πλήρη ευθυγράμμιση της χώρας στην παράταση επ’ αόριστον μιας αδιέξοδης, ανάλγητης και καταστροφικής πολιτικής. Δεν είναι καν ότι αθέτησε όλες τις προεκλογικές της εξαγγελίες και από την ακύρωση των μνημονίων με ένα νόμο και ένα άρθρο έφθασε στην παράταση αυτού του ίδιου του μνημονίου και της αξιολόγησης, περνώντας όμως δια της οδού των νταουλιών που θα έπαιζε και οι αγορές θα χόρευαν στους ρυθμούς της.

Το μέγα ζήτημα που προέκυψε είναι ότι η αριστερή κυβέρνηση διαχειρίστηκε την ήττα της με τρόπο που δεν αρμόζει στην αριστερά, με τρόπο που τσαλαπατάει και ακυρώνει το ήθος της αριστεράς, το συγκριτικό της πλεονέκτημα έναντι των ακροδεξιών αντιπάλων της. Διότι ο Τσίπρας και οι συν ....

Δυστυχώς

του Γιάννη Μακριδάκη

Μετά από 5 χρόνια μνημονίων έφτασε η στιγμή που αποδείχθηκε περίτρανα ότι το μόνο πρόβλημα τελικά που είχαν οι έλληνες ήταν να διώξουν οι μεν ξετσίπωτοι τους δε από τις καρέκλες της εξουσίας για να κάτσουν οι ίδιοι και να λένε τα ίδια αυτοί αλλά κυρίως οι οπαδοί τους.

Σήμερα ειλικρινά αναρωτιέμαι αν οι γνωστοί μου που υποστηρίζουν τον Σύριζα είναι ανόητοι που πάσχουν από αδυναμία κατανόησης γραπτού κειμένου, απελπισμένοι που βαυκαλίζονται επειδή η ελπίδα θα μας θάψει όλους, ιδιοτελείς που σκέφτονται ότι τώρα που άλλαξε η εξουσία θα πάρουν κάτιτις κι αυτοί ή απλά απλοϊκοί που γουστάρουν να νομίζουν ότι εκπροσωπούνται επαξίως από αυτούς στους οποίους ανέθεσαν την πολιτική ευθύνη;

Αλλιώς δεν εξηγείται το πώς έχουν βγάλει τόσο ενθαρρυντικά συμπεράσματα διαβάζοντας τη συγκεκριμένη ανακοίνωση του γιούρογκρουπ.

Πηγή: http://yiannismakridakis.gr 

Εθνική ενότητα

του Γιάννη Μακριδάκη

Η εθνική ενότητα προχωρεί ακάθεκτη. Είδα μέχρι και φωτογραφία του συριζαίου βουλευτή Αργολίδας Κοδέλα να κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τον χρυσαυγίτη βουλευτή Αργολίδας Γαλέο, σε εκδήλωση του εμπορικού συλλόγου της περιοχής.

Τις τελευταίες μέρες επίσης, που βρίσκομαι στην Αθήνα έχω συνομιλήσει με πολλούς ανθρώπους και διαπίστωσα ότι η πλειονότητα όσων ψήφισαν Σύριζα είναι προβληματισμένοι αλλά δεν θέλουν να τους βγάζεις από το ροζ συννεφάκι που κάθονται ελπίζοντας, οι δε ψηφοφόροι της νδ και κυρίως του Ποταμιού τάσσονται πλέον ενθουσιωδώς υπέρ της κυβέρνησης και μιλούν για κωλοτούμπα εξαιρετική και πολύ θελκτική για αυτούς, μιλούν και για πολιτική την οποίαν αν είχε αναγγείλει ο Τσίπρας προεκλογικά αντί να λέει ότι θα χορέψει πεντοζάλι τις αγορές, θα τον ψήφιζαν και οι ίδιοι.

Η διαπραγμάτευση επί του μνημονίου που δεν θα αναγνωρίζαμε, η διαπραγμάτευση με τους δανειστές και με τους μέχρι πρότινος αποκαλούμενους από εμάς ως απατεώνες βρίσκεται ένα βήμα πριν ...

Με μία φράση.....

Συμφωνία

του Γιάννη Μακριδάκη

Ενδεχόμενη συμφωνία, την οποία φυσικά θα υπερψηφίσουν και νδ, πασοκ, ποταμι, θα σημάνει επιτέλους την επίτευξη της τόσο επιθυμητής από όλους τους εδώ και χρόνια εθνικής ομοψυχίας, δηλαδή της οριστικής αποδοχή της κατάστασής μας και της πλήρους συγκάλυψης όλων όσων πολιτικών τη δημιούργησαν, οι οποίοι στη χειρότερη περίπτωση θα αντιμετωπιστούν απλά ως ανεπαρκείς διαπραγματευτές.

Πηγή:  http://yiannismakridakis.gr 

Η βαριά καρδιά του αυτοεξευτελισμένου

του Γιάννη Μακριδάκη

 Είχα ξαναγράψει προεκλογικά ότι με τον τρόπο που επιλέγονται οι υποψήφιοι βουλευτές των κομμάτων (είχα επικεντρωθεί στον Σύριζα), εξασφαλίζεται μία πολύτιμη για την ηγεσία του κόμματος συνθήκη. Το ότι έχουν ήδη βαφτιστεί στον αυτοεξευτελισμό από πριν να μπουν στη Βουλή, έχοντας ήδη αποδεχτεί να σταθούν εμπρός στις κατά τόπους νομαρχιακές επιτροπές κομματικών παραγόντων και να δηλώσουν την επιθυμία τους να γίνουν βουλευτές (διαθεσιμότητα το λένε για να μην καρφώνονται).

Όταν αυτοεξευτελιστείς μια φορά, δεν σταματάς εκεί. Μετά όλα σου φαίνονται πολύ πιο εύκολα προς αυτή την κατεύθυνση.

Η κυβέρνηση Σύριζα όμως, πολύ σύντομα έθεσε και άλλη μια άσκηση αυτοεξευτελισμού στους βουλευτές της. Τους πρότεινε να σταθούν όρθιοι στη Βουλή, στην πρώτη κιόλας ψηφοφρία μετά τις προγραμματικές δηλώσεις και να αναφωνήσουν “Προκόπης Παυλόπουλος” για το αξίωμα του ΠτΔ.

Είναι κάτι σαν δήλωση μετανοίας αυτό. Επειδή μέχρι σήμερα ήσαν αριστεροί και διεκδικούσαν διαγραφή του ...

ΠτΔ

του Γιάννη Μακριδάκη

Όταν έχεις πίσω σου μία περίοδο αγανάκτησης ως αξιωματική αντιπολίτευση μνημονιακών κυβερνήσεων που καταστρατήγησαν το Σύνταγμα και είχαν Πρόεδρο Δημοκρατίας, ο οποίος όχι μόνον δεν αντέδρασε ποτέ αλλά υπέγραψε και 40 πράξεις νομοθετικού περιεχομένου για να υποβοηθήσει την αντισυνταγματική διακυβέρνηση, ούτε δικαιούσαι, ως σύριζα, να προτείνεις Προκόπη Παυλόπουλο, ούτε δικαιούσαι, ως οπαδός συριζαίος, να δικαιολογείσαι ότι η θέση του ΠτΔ είναι διακοσμητική.

Ο Τσίπρας φρόντισε μόλις κλείσει η “αριστερή” τους παρένθεση να είναι όλα στη θέση τους. Ακροδεξιοί στην κυβέρνηση που θα μας αστράφτουν χαστούκια και ο Παυλόπουλος Πρόεδρος να παρακολουθεί ψύχραιμος.

Τώρα οι μισοί και πλέον δεν θα ξανακατέβουν σε συγκεντρώσεις αξιοπρέπειας και στήριξης της κυβέρνησης, οπότε θα μπορεί και ο σύριζα να κάνει λίγο πίσω και να τα βρει με τους εταίρους του, που τόσο το επιθυμεί. Με μια κίνηση απελευθερώθηκε από την αξιοπρέπεια του λαού του.

Πηγή: http://yiannismakridakis.gr

Επόμενο βήμα

του Γιάννη Μακριδάκη

Με το καλό να σταματήσουμε να προσερχόμαστε στις διαπραγματεύσεις τους…

Επειδή παρ’ όλα αυτά ακούω τον Bαρουφάκη να διατρανώνει ότι θα κάνουμε τα πάντα για να συμφωνήσουμε και για ένα "καταπληκτικό" κείμενο που ήταν έτοιμος να υπογράψει, φοβάμαι μη τυχόν ώρα με την ώρα εντός των επόμενων ημερών τελειώσει στους περισσότερους από μας η αντοχή για ασκήσεις αξιοπρέπειας και αρχίσουμε να συμφωνούμε σε μια δοξασμένη ήττα.

Με φασίστες που λένε ότι λυπούνται τον ελληνικό λαό για τις επιλογές του, ότι δεν θα αλλάξουν τους κανόνες επειδή έγιναν εκλογές, ότι ή υποκύπτετε ή τίποτα, με αναξιοπρεπείς που αμφισβητούν τη ...
δική σου αξιοπρέπεια και με εκβιασμούς προσπαθούν να αποδείξουν πόσο ελαστική είναι η συνείδησή σου, απλώς δεν συνεχίζεις να συνομιλείς και δεν επιζητείς σύγκλιση και συμφωνία.

Τους γράφεις εκεί που αξίζει να γράφεται κάθε όμοιός τους και συνεχίζεις την πορεία σου απερίσπαστος.

Ας αναλογιστούμε τι θα κάναμε ο καθένας από εμάς στην προσωπική μας ζωή αν ήμασταν σε μια τέτοια περίσταση και υποχρεωμένοι να διαπραγματευόμαστε με κάποιον τέτοιον. Αν θα συνεχίζαμε τη ζωή μας αγνοώντας τον ή θα του κωλοτριβόμασταν συνεχώς λέγοντας να αλλάξει λίγο τη διατύπωσή του για να τα βρούμε.

Η αξιοπρέπεια είναι απόλυτη, δεν είναι ζήτημα διατυπώσεων ούτε διαπραγματεύεται.

Από ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ Ε.ΠΑ.Μ.

Κυβέρνηση φιλολογικής επιμέλειας;

του Γιάννη Μακριδάκη

 

Η πραγματικότητα είναι ότι βρισκόμαστε με την πλάτη στον τοίχο και ότι για χάρη συμφωνίας, την οποία ποθούμε διακαώς και το διατυμπανίζουμε βλακωδώς εξαρχής της διαπραγμάτευσης, είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε μοναχά μετονομασίες, όπως πχ της παράτασης σε επέκταση, του μνημονίου σε πρόγραμμα, της τρόικας σε τρία πουλάκια κλπ Παρ’ όλα αυτά στο εσωτερικό, όπως και η προηγούμενη κυβέρνηση έτσι και αυτή καλλιεργεί κλίμα αισιοδοξίας για κάτι που δεν μπορεί να υπάρξει και το οποίο ονομάζεται “αμοιβαία επωφελής συμφωνία”, μιλούν δε για τέλος μνημονίων και τρόικας και άλλα τέτοια ανυπόστατα.

Το τι ισχύει ακριβώς το μαρτυρούν απολύτως και σαφώς οι χθεσινές, μετά την σύνοδο κορυφής, δηλώσεις των βασικών εκπροσώπων των δανειστών, οι οποίες είναι εντελώς ανυποχώρητες και ...

Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό Α. Τσίπρα

Tου Γιάννη Μακριδάκη

Αγαπητέ Πρωθυπουργέ, κ. Αλέξη Τσίπρα, πρώτη φορά απευθύνομαι έτσι σε Πρωθυπουργό του νεοελληνικού κράτους αφού όλους τους προηγούμενους από εσάς, τους οποίους έζησα, μόνον αγαπητούς δεν μπορούσα να τους προσφωνήσω. Πολύν καιρό ήθελα να σας γράψω, πολύ πριν εκλεγείτε Πρωθυπουργός αλλά συνεχώς το ανέβαλα μέχρι που ήρθε προφανώς η κατάλληλη ώρα.

Δεν θα μακρηγορήσω, ούτε και θα γράψω αναλυτικά τις σκέψεις μου. Μοναχά θα σας πω ότι το πράγμα άρχισε να φαίνεται ολοκάθαρα πια, από τότε που ο Κ. Σημίτης ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας διαλάλησε το περίφημο: “Εκσυγχρονιζόμαστε, γινόμαστε Ευρώπη. Τα κουρεία θα γίνουν κομμωτήρια και τα καφενεία καφετέριες”. Από τότε, όλοι όσοι αγαπήσαμε την διαφορετικότητα της κάθε πατρίδας μέσα στο παγκόσμιο στερέωμα αρχίσαμε να θρηνούμε για την διαφαινόμενη ισοπέδωση, που είχε ήδη αρχίσει να επελαύνει ταχύτατα σε όλα τα επίπεδα, από τη φύση μέχρι τον πολιτισμό, μέχρι την οικονομία και τον άνθρωπο, τον οποίον ομογενοποίησε αποπροσανατολίζοντάς τον και καθιστώντας τον χυδαίο καταναλωτή του οικοσυστήματος δηλαδή του εαυτού του.

Η πατρίδα μας, πάμπλουτη σε φυσικούς πόρους, σε φυσικό και πολιτισμικό κεφάλαιο, σε ανθρώπινο δυναμικό, η χώρα αυτή που κατοικούνταν μέχρι πριν μερικές δεκαετίες  ...

Οι Podemos και ο θείος τους

του Γιάννη Μακριδάκη
 

Διαβάζοντας χθες το άρθρο του Καρακούση στο Βήμα για την μεγάλη κρίση της δεξιάς παράταξης δεν μπόρεσα να μην αναλογιστώ την ανάλογη μεγάλη κρίση της Αριστεράς. Η οποία μεταλλάχθηκε όπως ήταν φυσικό κι αυτή κατόπιν του αποπροσανατολισμού της κοινωνίας, σε συστημική Αριστερά, με την έννοια ότι είναι εγκλωβισμένη εντός των ορίων του χρηματοοικονομικού συστήματος, αποδέχεται πλήρως τους ορισμούς και τις αξίες του, πολιτεύεται δε με στόχο την συντήρηση και την επιβίωσή του και αυτό είναι πασιφανές κυρίως τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσης αλλά και απολύτως (φυσιο)λογικό αφού οι άνθρωποι οι οποίοι την αποτελούν είναι οι ίδιοι προσωπικά απολύτως εγκλωβισμένοι στο σύστημα ως καταναλωτές.

Έχουμε λοιπόν κατά το πλείστον μία Αριστερά καταναλωτών γαλουχημένων να επιβιώνουν κυκλοφορώντας το χρήμα, μη ικανών να επιβιώσουν απεκδυόμενοι την ιδιότητά τους ως γρανάζια του συστήματος που ζει και ανασαίνει από την κυκλοφορία του, μη γνωριζόντων και μη διανοουμένων...

Ράμφος και σαπίλα

του Γιάννη Μακριδάκη

Κάθε φορά που τελειώνει μια Εποχή τα σημάδια είναι τα ίδια.

Ανικανοποίητοι, πλήρεις απωθημένων, κομπλεξικοί εκφραστές της, οι οποίοι νιώθουν ότι δεν έχουν πολύ χρόνο για να επιτύχουν την πολυπόθητή τους αναγνώριση και να κατευνάσουν κάπως την λιμασμένη ματαιοδοξία τους, δρουν σε δύο επίπεδα ταυτοχρόνως:

Κάποιοι αυτοδιαφημίζονται και αλληλογλύφονται επί σκηνών, στηλών εφημερίδων και τηλεοπτικών παραθύρων, παρουσιαζόμενοι ως φιλόσοφοι, ευέλπιδες ή έμπειροι πολιτικοί, ωραίοι, σωτήρες, εγγυητές της σταθερότητας και μοναδικοί φορείς της ελπίδας για το μέλλον ενώ την ίδια στιγμή δεν είναι τίποτε παραπάνω από μπάζα πια, αδρανή υλικά, ψυχικά και πνευματικά που οδεύουν ολοταχώς προς την αδρανοποίηση και της ύλης τους σφραγίζοντας την αλλαγή αυτή της Εποχής τους.

Κάποιοι άλλοι, της ιδίας συνομοταξίας και την ίδια απολύτως χρονική και ποιοτική περίοδο του βίου τους διανύοντες, επιδίδονται με μανία στο κυνήγι και στην κατασυκοφάντηση των...

Επιτέλους! Ας μιλήσουμε για το Χρέος!

του Γιάννη Σιδέρη*

Στο πρωινό του Mega, ο Ν. Βούτσης δήλωσε μεταξύ άλλων για το χρέος:

-Το μεγάλο κούρεμα του ελληνικού χρέους του 70% με 80% στα πλαίσια της Ε.Ε. είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να προχωρήσει η χώρα. «Το δραματικό είναι ότι ούτε η κυβέρνηση δεν το ζητάει, αντίθετα ισχυρίζεται ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο και έχει φτάσει στο 170%».

Αποσαφήνισε για άλλη μια φορά τις δύο διαφορετικές στρατηγικές στο ζήτημα του χρέους που δεν είναι καθόλου ισότιμες και ούτε επιτρέπουν κοινό τραπέζι διαλόγου με την έννοια της εθνικής διαπραγμάτευσης που επικαλείται η κυβέρνηση.

«Δεν συγκρίνονται δύο στρατηγικές που λένε ότι θα προχωρήσουμε με μειώσεις επιτοκίων και δεσμεύεται η χώρα στο διηνεκές για μισό αιώνα τουλάχιστον, με το γενναίο κούρεμα του χρέους, που ούτε καν θέλει να ακούσει ο Σόιμπλε, που θα δώσει μια ιστορική ανάσα για τη χώρα.

Με μια πρώτη ανάγνωση, φαίνεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ προωθεί μια καθόλα βιώσιμη λύση για την...

Μήνυμα αξιοπρέπειας στις εκλογές

του Γιάννη Μακριδάκη

Κανονικά με τέτοια κυβέρνηση και τέτοια πολιτική που εφαρμόζει αυτά τα δύο χρόνια αλλά και με όσα αναμένεται, ως γνωστόν, να εφαρμόσει, ο Σύριζα θα έπρεπε ήδη να έχει παρελάσει θριαμβευτής και απελευθερωτής στο Σύνταγμα μετά από παλλαϊκό ξεσηκωμό και πτώση της ακροδεξιάς και κατόπιν εκλογών στις οποίες θα ελάμβανε συντριπτική πλειοψηφία και αυτοδυναμία.

Αυτά βεβαίως θα είχαν συμβεί αν ο Σύριζα ήταν αξιοπρεπές κόμμα, ριζοσπαστικό που ενέπνεε και έδινε ελπίδα στους καταληστεμένους και τσαλαπατημένους επί της αξιοπρέπειάς τους πολίτες αυτής της χώρας.

Όμως ο Σύριζα από τότε που έγινε αξιωματική αντιπολίτευση, άλλαξε και ρότα πολιτικής. Αντί να στέκει με αξιοπρέπεια και σταθερότητα στις θέσεις του, αντί να απευθύνεται ξεκάθαρα στην κοινωνία των πολιτών, αντί να είναι μπροστάρηδες στην πορεία της κοινωνίας προς την....

Τύφλα να χει ο μπαλτάκος

του Γιάννη Μακριδάκη

Η κατρακύλα του Σύριζα είναι ατελείωτη. Σε όλα τα επίπεδα. Ανηθικότητα, βλακεία, καιροσκοπισμός…

Ουδεμία σχέση πλέον έχει αυτό το “πράμα” με Αριστερά, έστω και με την παρωχημένη συστημική – γέννημα του καπιταλισμού.

Ανυποψίαστοι ήταν όταν πήραν 27% και από την ώρα εκείνη, που άρχισαν όχι μόνο να υποψιάζονται αλλά και να  παθαίνουν ονειρώξεις με κυβερνητικές καρέκλες, άρχισε ταυτόχρονα και ο ευτελισμός.

Μόνη σταθερά ο γέρων Γλέζος, τον οποίον προφανώς, με την συναίνεσή του βεβαίως ακόμη, χρησιμοποιούν ως λάβαρο στην υποκριτική τους πορεία κουτρουβαληδόν προς την απαξία και...

Εκλογές τώρα!

του Γιάννη Μακριδάκη

Ήταν θέμα χρόνου να φτάσει η κυβερνώσα ακροδεξιά τη Δημοκρατία στον πάτο. Όταν φασίστες με περιβολή και προσωπίδα δημοκράτη κυβερνούν κατ’ εντολή των ξένων αφεντικών τους, καταλύοντας τους θεσμούς και το Σύνταγμα, μεθοδεύοντας την εκποίηση και την εκπόρνευση της χώρας και της ζωής όλων μας, εξαπολύοντας χημικό πόλεμο και ανελέητους εκτεταμένους ξυλοδαρμούς εναντίον των πολιτών που υπερασπίζονται τη ζωή τους και την πατρίδα όπως έχουν υποχρέωση,  αυτή είναι η αναπόφευκτη κατάντια, η οποία στη συνέχεια οδηγεί ολοταχώς και απολύτως προς τον εμφύλιο αν δεν σταματήσει εδώ, με εκλογές φυσικά.

Η Ελλάδα εδώ και χρόνια πάσχει από έλλειψη Δικαιοσύνης, ασθένεια του πολιτικού βίου η οποία εμφανίζεται πάντοτε μαζί με την παρουσία ακροδεξιών ολοκληρωτικών κυβερνήσεων...